Bugüne kadar bu topraklar nice medeniyetlerin beÅŸiÄŸi olmuÅŸ nice milletleri sinesinde yaÅŸatmıştır. Türk tarihi araÅŸtırmacısı Yılmaz Öztuna'nın "Türkiye Tarihi" adlı kitabının C.1, S.33'de Batı Anadolu kıyılarına yerleÅŸen (Büyük Menderes ile Gediz Nehirleri arasında) Ä°yonyalılardan bahsetmektedir. MÖ.2000 yıllarında bu topraklara yerleÅŸmiÅŸler, uzun süre Hititlere tabi olmuÅŸlardır. Ä°yonlar zamanla Yunanistan'dan gelen göçmenlerle karışarak YunanlılaÅŸmışlardır. Ä°ÅŸte bu tarih süreci içinde meydana gelen antik kentlerden; batısında NYSSA (Sultanhisar) ,doÄŸusunda MASTAVRA (Bozyurt-Nazilli) güneyinde ORTASÄ° ( Yenipazar ) ile çevrili olan bu yerlerde bir yerleÅŸme merkezinin olduÄŸu yapılan incelemeler ve bulunan antik taÅŸlar bu iddiayı doÄŸrulamaktadır. Zamanla Lidyalı'ların, Perslerin ve Romalıların yıllarca istilalarına sahne olmuÅŸ bu topraklardan geriye birkaç parça antik taÅŸ kalmıştır.
Atça'nın kuruluÅŸu Aydın BeyliÄŸi'nin kuruluÅŸ devrine rastlar. Anadolu Selçuklu Devleti'nin batıya yaptığı seferler sırasında (1277) iki asker ÅŸehit olur. Daha sonra buraya iki ayrı türbe yapılır. Ä°ÅŸte ta o zamandan beri Atça'nın bulunduÄŸu mevkiye "Türbe Kırı" denilmektedir.
Osmanlı BeyliÄŸi devrinde ise Tavas Bey oÄŸullarından "Tavaslı oÄŸlunun At çayırlığı" olarak söylenmektedir.
YerleÅŸmeye elveriÅŸli olan bu topraklara ilk defa (Bugün Kırcalılar ve Kerpiçciler sülalesi diye anılan) Behdi Kadılar sülalesinden üç kardeÅŸ yurt edinirler. Atça'nın çevre ovalarında yerleÅŸik hayat sürdüren TAÅžLIBEYLÄ°K, DÄ°ÄžME, HAMAMBAÅžI, HASIRCI gibi obalar bu topraklara yerleÅŸerek Atça'yı meydana getirmiÅŸlerdir.
01.04.1958 tarihinden itibaren yürürlükte olmak üzere 7033 sayılı kanunla Sultanhisar'ın ilçe olmasından sonra Kılavuzlar ismi kaldırılarak Atça Nahiyesi adıyla Sultanhisar'a baÄŸlandı. 1879 yılında belediyelik olan Atça, Ä°stiklâl Savaşı'ndan önce muhtelif binalardan yönetilerek 1935'de yapılan belediye binasına taşınmıştır. Bugün bu bina hâlâ kullanılmaktadır. Atça, 3 Haziran 1919 Salı günü Yunanlılar tarafından iÅŸgal edilmiÅŸtir. 5 Eylül 1922 Salı günü düÅŸmandan iÅŸgalinden kurtulmuÅŸtur.
